Dzieło

Pojawia się we mnie pragnienie realizacji dzieła, czegoś własnego, długofalowego, wytrwale prowadzonego, choćby nawet drobnymi kroczkami, ale w sposób ciągły - cegiełka do cegiełki. Dzieło to nie jest na razie ściśle zdefiniowane, ale w założeniu miałoby być "dziełem życia" i jakby syntezą innych. Podejmowałem już wiele dzieł, może nawet zbyt wiele i nie miejsce tutaj na pisanie o nich. Większość z nich z czasem upadła czy utknęła w miejscu po wyczerpaniu energii pierwotnego impulsu, poczucia sensu ich kontynuowania itd. Pomimo jednak tych niepowodzeń pragnienie pozostało.

Błogosławieństwo uporządkowanego życia

Pośród prób wprowadzenia Bożego ładu we własną codzienność powracam ostatnio do myśli, która zaświtała mi podczas lektury książki o Kamedułach. O tym, że uporządkowane życie jest swego rodzaju błogosławieństwem. Inna myśl: rozkład zajęć jako swego rodzaju "rama", rozpinająca we właściwy sposób "płótno" dnia.

Kilka myśli na temat działania

Podstawowym problemem jest czas. Znajdziesz go na to, co jest priorytetem. Potrzebna jest jednak staranna selekcja, gdyż w przeciwnym razie będziesz łapać "zbyt wiele srok za ogon". Oraz wytrwałość, by nie zaczynać wszystkiego ciągle odnowa. Zatem: nie tracić czasu na rzeczy zbędne, skupić się na tym co istotne i trwać w tym.

Quid agendum?

"Quid agendum?" ("co czynić?"). Jest to pytanie, które często zadawał sobie św. Ignacy Loyola. Warto go w tym naśladować i starać się rozeznać w świetle Bożej Prawdy, w jakim kierunku powinniśmy podążać, co czynić z własnym życiem, nad czym szczególnie pracować, a czego się wyzbyć. Ten blog ma być w zamyśle zapisem takich właśnie poszukiwań, pomocnym dla jego autora, a być może także i w jakimś stopniu pożytecznym dla Ciebie, Czytelniku. Jeżeli tu trafiłeś, a jesteś katolikiem, odmów proszę jedno "Zdrowaś Mario" w mojej intencji, aby nie zabrakło mi wytrwałości w realizacji tego dobrego zamysłu.